Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

13 πράγματα που δεν επιτρέπεται να λες σε μια μητέρα παιδιού με Σύνδρομο Down.


Ο κόσμος μπορεί να πει σκληρά λόγια και άδικα. Σίγουρα έχουμε ακούσει κάποια άσχημα σχόλια που θα αφορούσαν εμάς. Βρεθείτε στην θέση λοιπόν μιας μητέρας, ενός γονιού, παιδιού με σύνδρομο Down.

Αυτό που τα διαχωρίζει, αυτά τα παιδιά, από όσους δεν έχουν το σύνδρομο Down,  είναι απλά η βιολογική υπεροχή τους. Ένα χρωμόσωμα παραπάνω από ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι, 47 αντί για 46 χρωμοσώματα λοιπόν. Η συμπτωματολογία και η σοβαρότητα της μπορεί να ποικίλει από παιδί σε παιδί. Υπάρχουν όμως μερικά κοινά φυσικά σημάδια που συνοδεύουν τα παιδιά με το σύνδρομο, τα οποία συχνά αποτελούν την αρχή για μια αγενή συμπεριφορά αλλά και για κακεντρεχή σχόλια, που οδηγούν στον υποβιβασμό των παιδιών αλλά και κατ’ επέκταση των γονέων. Δυστυχώς μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καν, πως γίνονται αγενείς και προσβλητικοί.

Το μπλοκ  <<The Stir>> ζήτησε από τους γονείς των παιδιών με το σύνδρομο να μοιραστούν μερικά από τα σχόλια που ακούν συχνότερα για τα υπέροχα παιδιά τους.

1. «Μοιάζει τόσο φυσιολογικό».
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ σε αντίθεση με τι;;

2.«Λυπάμαι τόσο πολύ».
Για ποιον λόγο λυπούνται, επειδή δεν έχουν την ευτυχία να έχουν ένα παιδάκι που έχει ένα ανεβασμένο σύνδρομο;

3. «Τι πρόβλημα υπάρχει με το πρόσωπό της;»
Κανένα πρόβλημα! Έτσι γεννήθηκε!

4. «Δεν μοιάζει καν με παιδί που έχει το Σύνδρομο».
Τα παιδιά με σύνδρομο Down δεν είναι πανομοιότυπη αντιγραφή το ένα με το άλλο.

5. «Δεν ζουν πάρα πολύ, έτσι δεν είναι;»
Στην πραγματικότητα, η φαρμακευτική αγωγή και η επιστήμη έχουν κάνει τεράστια άλματα προόδου. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, Αν και αρκετά παιδιά έχουν σωματικούς και πνευματικούς περιορισμούς, μπορούν αν ζουν ανεξάρτητα και να έχουν παραγωγική ζωή κατά την ενηλικίωσή τους».

6. Σιχαίνομαι να μου λένε πως η κόρη μου θα γίνει η κλασσική χαμογελαστή πωλήτρια σε ένα σούπερ μάρκετ της σειράς που θα χαιρετάει τον κόσμο.

7. «Τι θα της συμβεί όταν εσείς (οι γονείς) πεθάνετε;»

8. Σιχαίνομαι να ακούω ανθρώπους να μου λένε τι πιστεύουν πως θα μπορεί και τι δεν θα μπορεί να κάνει στο μέλλον το μωρό μου, ενώ δεν είναι ακόμα ούτε καν ΕΝΟΣ έτους!!

9. Βρίσκω το στερεότυπο «πιστεύω πως τα άτομα με σύνδρομο Down είναι εξαιρετικά ευγενικά» γελοίο. Όχι η κόρη μου. Εκείνη είναι δυναμική, εριστική και εν μέρει ένα μικρό παλιόπαιδο. Α! και οι δασκάλες της την είπαν χειριστική και ελεγκτική από πολύ μικρή ηλικία. Παρόλα αυτά την αγαπώ ακριβώς όπως και πριν!!

10. Κάποτε κάποιος με ρώτησε αν θα προχωρήσω σε στείρωση του γιου μου ώστε να μην κάνει ποτέ ο ίδιος παιδιά.

11. Όταν το μωρό μου ήταν στην θερμοκοιτίδα μια άλλη μητέρα μου είπε πως ήμουν τόσο τυχερή επειδή τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι τόσο ήρεμα και ατάραχα. Είμαι τυχερή, αλλά όχι για αυτόν τον λόγο!!!

12. «Σκέφτηκες την έκτρωση;»

13. Ένας γιατρός μας ρώτησε αν θέλαμε η κόρη μας να κάνει πλαστική στο πρόσωπό της, ώστε να μην είναι εμφανές το Σύνδρομο. http://www.huffingtonpost.com


Καραδάκης Γιώργος - Παναγιώτης,  BA (Hons) 
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής
Anglia Ruskin University 
Πτυχίο Ψυχοκοινωνικών Σπουδών
MA Ψυχανάλυση και Σύγχρονη Κοινωνία
Brunel University, London

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πόσα Βασικά Συναισθήματα Υπάρχουν; Λιγότερα από όσα πιστεύαμε

Η ανάλυση των 42 μυών του προσώπου που δημιουργούν συναισθηματικές εκφράσεις δείχνουν ότι υπάρχουν τέσσερα βασικά ανθρώπινα συναισθήματα. Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης αμφισβήτησε την καθιερωμένη άποψη ότι υπάρχουν έξι βασικά συναισθήματα: θυμός, φόβος, έκπληξη, αηδία, χαρά και λύπη. Αντ' αυτού μπορεί να υπάρχουν τέσσερα Για να καταλήξουν σε συμπεράσματα, οι  Jack   et   al . (2014) εξέτασαν κατά πόσο οι μύες του προσώπου κινούνται όταν εκφράζουν μια ποικιλία συναισθημάτων. Βρήκαν ότι ο φόβος και η έκπληξη μοιράζονται ένα κοινό σήμα, τα μάτια είναι ορθάνοιχτα, γεγονός που υποδηλώνει ότι αποτελούν μόνο ένα βασικό συναίσθημα, όχι δύο. Παρομοίως, για τον θυμό και την αηδία ανακάλυψαν ότι η μύτη αρχικά κάνει μικρές ρυτίδες. Θυμός και αηδία μπορούν, ως εκ τούτου, να αποτελούν μόνο ένα βασικό συναίσθημα. Τέσσερα Βασικά Συναισθήματα Τίποτα από αυτά δεν υποδεικνύει ότι ο θυμός και αηδία δεν υφίστανται ως ξεχωριστές συγκινήσεις, φυσικά κα

Αυτές είναι οι ψυχολογικές διαταραχές από τις οποίες πάσχουν οι πριγκίπισσες της Disney.

Και ζήσαν αυτοί καλά; 1.    Σταχτοπούτα: Εξαρτητική διαταραχή προσωπικότητας Φαίνεται πως η Σταχτοπούτα είναι μια μικρή περίπτωση εξαρτημένης διαταραχή προσωπικότητας (DPD) λόγω της έντονης συναισθηματικής εξάρτησης από τους άλλους και τις προσπάθειές της να τους ευχαριστεί. Επίσης επηρεάζεται η δεξιότητα της στη λήψη αποφάσεων, έτσι είναι καλό, το ότι έχει μια καλή νεράιδα να καθορίζει το τι θα φορέσει! 2.    Άριελ: Θησαυρισμός Ακριβώς, η συλλογή από χιλιάδες πιρούνια και μεταλλικά αντικείμενα δεν είναι τόσο αθώα τελικά. 3.    Αουρόρα: Το σύνδρομο της Ωραίας Κοιμωμένης Ένα εξαιρετικά σπάνιο σύνδρομο όπου ο πάσχον έχει έντονες εναλλαγές διάθεσης και πέφτει απότομο με βαθύ και μακρύ σε διάρκεια ύπνο. Προς υπεράσπιση της πάντως, αυτά προκαλεί το έντονο στρες του να είσαι πριγκίπισσα.  4.    Ραπουνζέλ: Οριακή διαταραχή Προσωπικότητας Η Ραπουνζέλ είναι κλεισμένη όλη της τη ζωή σε ένα πύργο από την υποτιθέμενη μητέρα της, παρουσιάζοντας

Ο Μαγικός Καθρέφτης και η Κακιά Βασίλισσα στην Χιονάτη

Γιορτινές μέρες έχουμε, Χριστούγεννα, και ποιος δεν λησμονεί την παιδική του αθωότητα και ποιος δεν θα ήθελε όλη του η ζωή να ήταν όπως τότε. Απλή και μαγική σαν παραμύθι. Όμως πόσο απλά και πόσο μαγικά μπορεί να είναι τα παραμύθια, αφού είναι προϊόντα ανθρώπων και μάλιστα ενηλίκων; Ποιες πτυχές της ψυχολογίας ενός ανθρώπου ξεδιπλώνουνε μέσα από τους συμβολισμούς τα παραμύθια; Και ποιοι είναι αυτοί οι συμβολισμοί και τι αντιπροσωπεύουν; Σήμερα θα μιλήσουμε για το παραμύθι της Χιονάτης, και συγκεκριμένα, τις εικόνες της κακιάς μητριάς και του μαγικού καθρέφτη της. Η ιδέα της  Nancy van den Berg-Cook για είναι να μελετήσει το παραμύθι με επίκεντρο την σατανική βασίλισσα, παρά την Χιονάτη, και να δούμε τα γεγονότα από την μεριά της. Η   ιδέα   αυτή   προήλθε   από   ένα   εξαιρετικό   βιβλίο   του  Jacqueline Schectman: The Step Mother in Fairytales, Bereavement and the Feminine Shadow (1993). Πριν προχωρήσουμε με την ιστορία, ας επανεξετάσουμε το ερώτημα γιατί ψάχνου